Thursday, November 17, 2016
ပ်ားပိတုန္းလိပ္ျပာပန္းၾကာအိုင္ - အခ်ိဳးကဗ်ာ ( ၆၁ )
နန္းမဟာဂနိုင္အတြင္းမွာလ ၊
ပန္းၾကာအိုင္တစ္ခင္းရယ္က ၊
ဆင္းေရာင္ေသြးလွပါနိုင္ ။
ညင္းေလငယ္အႏွံ႕ေထြးေလေတာ႔ ၊
သင္းေပတယ္ရနံ႕ေလးရယ္က ၊
ေမႊးပါလို႕လွိဳင္ ။
လိပ္ျပာႏွင့္ပ်ားပိတုန္းငယ္တို႕ ၊
စားသံုးမယ္ဝတ္ရည္အၿပိဳင္ဆိုင္ ၊
ပန္းၾကာခိုင္ေပၚဝဲ ။
ပိတုန္းလိပ္ျပာေပ်ာ္ေနမူ ၊
ေမွ်ာ္ေလသူပန္းၾကာဘဝ ၊
လန္းရသည္ပဲ ။
ေအာင္နိုင္သူ ( 18 / 11 / 2016 )
ျမင္းမိုရ္ေတာင္ေတာ္ဦး - သံေပါက္ကဗ်ာ ( ၇ )
တာဝတိ ံသာ ၊ ေအာက္ဘက္မွာ ၊
ရွိတာျမင္းမိုရ္သာ ။
အသုရာေျပ ၊ ေတာင္ေအာက္ေျခ ၊
တည္ေနခိုင္ၿမဲစြာ ။
ျမင္းမိုရ္ေတာင္ျမင့္ ၊ ထူးကာတင့္ ၊
ငါးဆင့္အာလိန္ပါ ။
အာလိန္အစ ၊ ပထမ ၊
ေစာင့္ရနဂါးသာ ။
ဒုတိယထပ္ ၊ ဂဠဳန္ရပ္ ၊
ႀကီးၾကပ္သူ႕ဝန္တာ ။
တတိယလႊာ ၊ အာလိန္မွာ ၊
ေစာင့္တာဂု ႏၻာန္ပါ ။
အာလိန္တြက္ဆ ၊ စတုတၳ ၊
ေစာင့္ရဘီလူးမွာ ။
စတုမဟာ ၊ နတ္ေလးျဖာ ၊
ေစာင့္ရွာပၪၥမာ ။
ျမင္းမိုရ္ေတာင္ဦး ၊ လြန္စြာထူး ၊
မွတ္ဖူးဇာတ္ေတာ္လာ ။
ေႏွာင္းလူငယ္မ်ား ၊ သိေစျငား ၊
ေရးသားဤကဗ်ာ ။…..။
အသုရာေျပ = အသုရာျပည္ ။ စတုမဟာ = စတုမဟာရာဇ္နတ္ ။
ေအာင္နိုင္သူ ( 17 / 11 / 2016 )
Wednesday, November 16, 2016
နႏၵိဝိသာလဇာတ္ - လကၤာကဗ်ာ ( ၁၆ )
“တကၠသိုလ္”ေခၚ ၊ ေနျပည္ေတာ္နီး ၊
ခရီးလွည့္သူ ၊ ပုဏၰားမူကား ၊
ႏြားတစ္ေကာင္မွ် ၊ လွဴခံရလ်က္ ၊
စိတ္လက္ရႊင္ၾကည္ ၊ အမည္ေပးဘိ ၊
“နႏၵိဝိသာလ”ဟူတည္း ။
ထိုသည့္ပုဏၰား ၊ “နႏၵိ”ႏြားကို ၊
စားေကာင္းယာဂု ၊ ေကၽြးေမြးျပဳကာ ၊
ေစာင့္ေရွာက္လာရင္း ၊ လွည္းရာထိတိုင္ ၊
ရုန္းဆဲြနိုင္ေအာင္ ၊ ႀကံ႕ခိုင္ႀကီးမား ၊
ခြန္အားျပည့္စံုလာသတည္း ။
ႏြားပ်ိဳသည္ကား ၊ ပုဏၰားေက်းဇူး ၊
ဆပ္ဖူးလိုလ်င္ ၊ သူ႕စြမ္းအင္ကို ၊
သခင္ထံပါး ၊ ဖြင့္ေျပာၾကားကာ ၊
ေထာင္သျပာႏွင့္ ၊ ေလာင္းပါေလဟု ၊
ခိုင္းေစတိုက္တြန္းျပန္သတည္း ။
ပုဏၰားယံုၾကည္ ၊ ေလာင္းမည္ေျပာရာ ၊
“ေဂါဝိတၱက” ၊ သူၾကြယ္မွလည္း ၊
ေလာင္းၾကမည္ဟု ၊ ဂတိျပဳ၍ ၊
စုစည္းစီကာ ၊ လွည္းတစ္ရာအား ၊
ႏြားကိုဆဲြေစေလသတည္း ။
.
သခင္ပုဏၰား ၊ လွည္းဦးဖ်ားမွ
“ဟဲ႔ႏြားသရမ္း ၊ လွည္းဆဲြစမ္း”ဟု ၊
ညစ္ညမ္းေအာ္ေငါက္ ၊ ႏွင္တံေျမာက္၍ ၊
ေခါက္ေခါက္ခါခါ ၊ ေမာင္းပါေသာ္ျငား ၊
ႏြားကားရပ္ၿမဲေနသတည္း ။
ပုဏၰားခမ်ာ ၊ ရႈံးနိမ့္ရွာလ်င္ ၊
“သခင္ပုဏၰား ၊ ကၽြႏ္ုပ္ႏြားက ၊
သင့္အားလြန္က်ဴး ၊ မျပဳဖူးပဲ ၊
မဆဲပါႏွင့္ ၊ ထပ္ကာၿပိဳင္ေလ ၊
နိုင္ေစမည္”ဟုေျပာသတည္း ။
သျပာႏွစ္ဆ ၊ ႏွစ္ေထာင္က်ႏွင့္ ၊
ၿပိဳင္ၾကျပန္ရာ ၊ မၾကာပုဏၰား ၊
ခ်ိဳစကားျဖင့္ ၊ “ ခ်စ္သားလိမၼာ ၊
လွည္းတစ္ရာကို ၊ ဆဲြပါေလ” ဟု ၊
ေခ်ငံစြာပင္ေျပာသတည္း ။
ပုဏၰား၏ႏြား ၊ သူ႕ခြန္အားႏွင့္ ၊
ဆဲြသြားေသာခါ ၊ လွည္းတစ္ရာလည္း ၊
လိုက္ပါျငားေသာ္ ၊ ပုဏၰားနိုင္ပဲြ ၊
အပိုင္ႏႊဲလ်က္ ၊ အားတက္ဝမ္းသာ ၊
သျပာႏွစ္ေထာင္ရသတည္း ။
နႏၵိဝိသာလႏြား = အေလာင္းေတာ္ဗုဒၶ ။
လွည္းရာထိတိုင္ = လွည္းတစ္ရာထိတိုင္ ။
ေထာင္သျပာႏွင့္ = အသျပာတစ္ေထာင္ႏွင့္ ။
အႏွစ္သာရ
************
( ၁ ) မိမိကိုဒုကၡမျပဳဖူးသူအားမေစာ္ကားသင့္ ။
( ၂ ) ရိုင္းစိုင္းၾကမ္းတမ္းေသာစကားကို တိရစၦာပင္လ်င္
နာမခံသာ ၊ မႏွစ္သက္ႀကေပ ။
( ၃ ) ပီယဝါစာ ခ်ိဳသာေသာစကားကိုသာေျပာဆိုသင့္၏ ။
ရည္ညႊန္း ။…..။ ငါးရာ႔ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္ ။
ေအာင္နိုင္သူ ( 16 / 11 / 2016 )
ေမေမ့သားနားတဲ႔ကြန္း - အခ်ိဳးကဗ်ာ ( ၆၀ )
ေဝဟင္ယံ ေသာ္တာမင္းရယ္က ၊
ဝါဝါဝင္း ေမ့သားမ်က္ႏွာ ၊
ရႊန္းလဲ႔လို႕သာ ။
ၾကယ္ျပာျပာ ၊
ေရာင္ျဖာတဲ႔သားမ်က္ဝန္း ။
တီတီတာ မပီကလာ ၊
ေျပာရွာသည့္ သူ႕စကားနဲ႕ ၊
အေမ့နားမွာ သူေပ်ာ္ရႊင္ေတာ႔ ၊
အေမ့ရင္က ေမေမ့သားတြက္ ၊
နားခိုတဲ့ကြန္း ။
ေအာင္နိုင္သူ ( 17 / 11 / 2016 )
Tuesday, November 15, 2016
နိေျဂာဓ သမင္ဇာတ္ - လကၤာကဗ်ာ ( ၁၅ )
ဗာရာဏသီ ၊ ျပည္႒ာနီျမတ္ ၊
ျဗဟၼဒတ္မင္း ၊ အာသာျပင္းစြာ ၊
စားသည္မွာကား ၊ သမင္သားမို႕ ၊
သြင္းထားသမင္ ၊ ဥယ်ာၪ္တြင္ပင္ ၊
သမင္လိုက္ျခင္း ၊ တစိုက္မတ္မတ္ ၊
ျပဳတတ္သည္ေၾကာင့္ ၊ ဤမည္ဇာတ္ေတာ္ ၊
ျဖစ္ေပၚလာရေလသတည္း ။
ဥယ်ာၪ္ေတာ္တြင္ ၊ သမင္ႏွစ္စု ၊
က်က္စားျပဳကာ ၊ ေခါင္းေဆာင္နာမ ၊
“နိေျဂာဓ”ႏွင့္ ၊ “သာခ”တို႕ကား ၊
ကဲြျပားမတူ ၊ ေနမူက်င့္ႀကံ ၊
စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ၾကသတည္း ။
“နိေျဂာဓ”ႏွင့္ ၊ “သာခ”တို႕မွာ ၊
ေရႊသို႕အဆင္း ၊ လွပျခင္းေၾကာင့္ ၊
မင္းျဗဟၼဒတ္ ၊ ခ်မွတ္ခြင့္ေရး ၊
ေဘးမဲ့ေပး၍ ၊ စိတ္ေအးခ်မ္းျမ ၊
ေနၾကရရွာေလသတည္း ။
မင္းႏွင့္ေနာက္ပါ ၊ ေတာလိုက္ရာတြင္ ၊
သမင္အမ်ား ၊ ေျပးလႊားေရွာင္ၾက ၊
ထိခိုက္ရ၍ ၊ ဒုကၡအေျခ ၊
သက္သာေစေရး ၊ ေဆြးေႏြးသတ္မွတ္ ၊
ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကေလသတည္း ။
ဆံုးျဖတ္ခ်က္တိုင္း ၊ ခ်ိန္မဆိုင္းရ ၊
အလွည့္က်ခါ ၊ ခ်ိန္ေရာက္လာေသာ္ ၊
လဲြေခ်ာ္ပ်က္ယြင္း ၊ မျငင္းသာေအာင္ ၊
တစ္ေကာင္တစ္ရက္ ၊ စၪ္းတံုးထက္ဝယ္ ၊
ႏွင္းသက္လည္စင္းခံသတည္း ။
“သာခ”အုပ္မွ၊ ရြယ္လွနုနယ္ ၊
ကိုယ္ဝန္လြယ္ရ ၊ သမင္မ၏ ၊
လွည့္က်ေလရာ ၊ ေမြးၿပီးခါမွ ၊
သြားပါရေစ ၊ ေတာင္းပန္ေလက ၊
“သာခ”ျငင္းဆန္ျပန္သတည္း ။
ထိုသမင္မ ၊ “နိေျဂာဓ”ထံ ၊
ဝမ္းနည္းသံေႏွာ ၊ ဖြင့္ကာေျပာရာ ၊
နိေျဂာဓလ်င္ ၊ သနားၾကင္၍ ၊
သမင္မ၏ ၊ လွည့္က်ကိုယ္စား ၊
သြားေရာက္လည္စင္းခံသတည္း ။
သားသတ္သမား ၊ မင္းခ်င္းမ်ားလည္း ၊
ကိုယ္စားလာရ ၊ နိေျဂာဓ၏ ၊
ဆံုးစျဖစ္အင္ ၊ သိေလလ်င္ကား ၊
ဘုရင္မင္းထံ ၊ခ်ၪ္းနင္းဝင္ေရာက္ ၊
ေလွ်ာက္တင္ၾကျပန္ေလသတည္း ။
မင္းျဗဟၼဒတ္ ၊ သမင္ျမတ္၏ ၊
ျပတ္သားသတၱိ ၊ ေမတၱာရွိပံု ၊
သိၪာဏ္စံုအား ၊ ႀကံဳေတြ႕ျမင္ေသာ္ ၊
သမင္ေထြေထြ ၊ လြတ္ေျမာက္ေစေရး ၊
ေဘးမဲ့ေပးလိုက္ေလသတည္း ။
ဇီးႏွင့္သမင္ ၊ ေမြးၿပီးလ်င္ကား ၊
သားငယ္ရြယ္ေရာက္ ၊ “သာခ”ေအာက္သို႕ ၊
ဝင္ေရာက္မွီခို ၊ ခစားလိုေၾကာင္း ၊
မိကိုေျပာရာ ၊ မိခင္မာတာ ၊
ေျပာသည္မွာကား ၊ “စီးပြါးကိုယ္က်ိဳး ၊
တိုးလိုမွန္စြ ၊ နိေျဂာဓအား ၊
ခစားပါေလ ၊ ေျဂာဓေျခရင္း ၊
ေသရျခင္းက ၊ သာခထံတြင္ ၊
သက္ရွင္ျခင္းထက္ ၊ ဂုဏ္တက္ျမင့္ျမတ္ ၊
ေကာင္းေစလတ္လိမ့္” ၊ သူ႕ဇာတ္ကိုသာ ၊
ပမာယွၪ္၍ေျပာသတည္း ။
ဇာတ္ေပါင္း
နိေျဂာဓသမင္ = ဗုဒၶအေလာင္းေတာ္ - အသံထြက္ ( နိေဂါဓ ) ။
သာခသမင္ = ေဒဝဒတ္ ။ သမင္မ = ကုမာရကႆပမေထရ္၏မယ္ေတာ္ ။
သမင္မသား = တရားေဟာလ်င္အဆန္းတက်ယ္ျဖစ္ေအာင္ေဟာျပနိုင္ေသာ
ဧတဒဂ္ဘဲြ႕ရ - ကုမာရကႆပမေထရ္ ။
ဇီး = ကိုယ္ဝန္ ။
အနွစ္သာရ
( ၁ ) သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္သူယုတ္မာခဲြျခားတတ္ရသည္ ။
( ၂ ) သူေတာ္ေကာင္းတို႕ကိုသာဆရာတင္မွီဝဲဆည္းကပ္သင့္သည္ ။
ရည္ညႊန္း ။…..။ ငါးရာ႔ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္ ။
ေအာင္နိုင္သူ ( 15 / 11 / 2016 )
ဗုဒၶဝါဒီ - သံေပါက္ ( ၆ )
ဗုဒၶသာသနာ ၊ ျပည္ျမန္မာ ၊
လြန္စြာထြန္းလင္းလ်က္ ၊
ေရာင္ဝါထိန္မပ်က္ ။
ျဗဟၼစိုရ္ေလးပါး ၊ လက္ကိုင္ထား ၊
ေလးစားလိုက္နာလ်က္ ၊
မေကာင္းမွဳကိုရွက္ ။
ငါးပါးျမတ္သီလာ ၊ ဘယ္မကြာ ၊
ရင္မွာစဲြခိုင္ႏွက္ ၊
ဘိုးစၪ္ေဘာင္ဆက္ဆက္ ။
ကံႏွင့္ကံအက်ိဳး ၊ ကံတန္ခိုး ၊
ေကာင္းဆိုးျပန္ကာသက္ ၊
ယံုၾကည္ဘယ္မပ်က္ ။
ဒါနျပဳစရာ ၊ အျဖာျဖာ ၊
ဘယ္ခါမပ်က္ကြက္ ၊
စိတ္အားလြန္ထက္ျမက္ ။
ကမၼ႒ာန္းတရား ၊ ရႈကာပြါး ၊
စိတ္ထားတည္ၿငိမ္လ်က္ ၊
နိဗၺာန္ေလွကားတက္ ။
ေအာင္နိုင္သူ ( 15 / 11 / 2016 )
Monday, November 14, 2016
ေဆာင္းညစိတ္ကူး - အခ်ိဳးကဗ်ာ ( ၅၉ )
လွလိပ္ျပာ ပ်ားပိတုန္းနဲ႕ ၊
ေဆးေရာင္မွဳန္း ပန္းမ်ိဳးတစ္ရာ ၊
ညင္းေလလာ သင္းထံုလႊမ္းလို႕ ၊
စမ္းေခ်ာင္းေလးစီးသံသာ ။
ေက်းငွက္ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴး၍ ၊
သံစံုၾကဴး ေတးဆိုတေက်ာ္ေက်ာ္ ၊
မဖိုေခၚ ညံမစဲေပါ့ ၊
ဝဲပ်ံၾကရွာ ။
နံနက္ခင္း ေနျခည္ျဖာေသာ္ ၊
ႏွင္းမွဳန္လႊာ ေရႊရည္ဝင္းလို႕ ၊
ျမက္ခင္းက်ယ္ ညီညီညာ ၊
စိမ္းကာတင့္ထူး ။
ခ်စ္ဦးငယ္ ႏြဲ႕ေႏွာင္းသူနဲ႕ ၊
ခ်စ္ရည္တူ သစၥာညႊန္းလို႕ ၊
ခ်စ္ခြန္းခ်ိဳ ပန္းၿမိဳင္မွာလ ၊
ခ်စ္ခ်င္းၿပိဳင္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနရင္း ၊
ခ်စ္ငယ္ကၽြမ္း မုန္းေတာ္မူ၍ ၊
ခ်စ္လြန္းသူ လန္႕ႏိုးရေပါ့ ၊
ေဆာင္းညစိတ္ကူး ။
ေအာင္နိုင္သူ ( 14 / 11 / 2016 )
Subscribe to:
Posts (Atom)