သိအပ္ရာရာဆံုးမစာ - သံေပါက္ ( ၅ )

ဂါရေဝါစ ၊ ျပဳတတ္မွ ၊
မိတၱျဖာျဖာခ်စ္ၾကမွာ ။

မာနကင္းမူ ၊ ခ်စ္ခင္သူ ၊
ၾကည္ျဖဴညွာတာကူၾကတာ ။

နိဝါေတာစ ၊ ကိုယ္ႏွိမ့္ခ် ၊
သားလွလိမၼာေအာင္ျမင္တာ ။

တန္ဘိုးရွိရာ ၊ သိတတ္စြာ ၊
ေရြးကာသိမ္းပါေသေသခ်ာ ။

ပညာလိုလား ၊ သူဖုန္းစား ၊
ရွက္အားပယ္ခြါရမည္သာ ။

လမ္းလဲြေနျပန္ ၊ မေဝဖန္ ၊
ဧကန္သူသာမိတ္တုပါ ။

ေကာင္းရာညႊန္လတ္ ၊ မိတ္ေဆြျမတ္ ၊
သိမွတ္မွသာမွန္ကန္မွာ ။

ခြင့္ခါႀကံဳလ်င္ ၊ ရေအာင္ပင္ ၊
ယူငင္တတ္တာလူလိမၼာ ။
.
မသိလ်င္ေမး ၊ မစင္ေဆး ၊
သင္ေတြးအပ္စြာအရာရာ ။

ဟင္းေပါင္းစံုစြ ၊ ခပ္ေနရ ၊
ေယာက္မရသာမသိရွာ ။

ထိုသည့္ျဖစ္ဆိုး ၊ လူတို႕မ်ိဳး ၊
ရွိရိုးမွန္စြာဧကန္ပါ ။

ေယာက္မသို႕လူ ၊ ျဖစ္လ်င္မူ ၊
ထိုသူဗာလာလူမိုက္ပါ ။

ေကာင္းမွဳမ်ိဳးမ်ိဳး ၊ ေကာင္းေအာင္ႀကိဳး ၊
လူရိုးပီစြာလူမဟာ ။

သူတစ္ပါးကို ၊ အျပစ္ဆို ၊
လူပိုလူခ်ာလူၿပိန္းသာ ။

မုဒိတာကင္း ၊ စိတ္သိမ္ဖ်င္း ၊
ပ်က္ယြင္းသီလာအရာရာ ၊

ကိုယ့္ထက္သာပို ၊ မနာလို ၊
လူအိုစိတ္ပါပ်က္စီးမွာ ။

ေဘးရန္ျမင္ကား ၊ ႀကိဳေရွာင္ရွား ၊
ဆီးတားမွသာလြတ္ကင္းရာ ။

မေကာင္းမွဳေရွာင္ ၊ ေကာင္းမွဳေဆာင္ ၊
ေနာက္ေနာင္ရန္ကြာစိတ္ခ်မ္းသာ ။

ဂါရေဝါစ = ရိုေသျခင္း ။ မိတၱ = မိတ္ေဆြ ။
နိဝါေတာစ = မိမိကိုယ္ကိုနွိမ့္ခ်ျခင္း ။
သူဖုန္းစား = သူေတာင္းစား ။
မုဒိတာ = မနာလိုကင္းဝမ္းေျမာက္ျခင္း ။
သီလာ = သီလ = ေစာင့္ထိန္းျခင္း ။

ဝန္ခံခ်က္ ။….။ မိမိကိုယ္တိုင္လည္းအစစအရာရာေကာင္းေအာင္
ႀကိဳးစားဆဲျဖစ္ပါသည္ ။

ေအာင္နိုင္သူ ( 5 / 11 / 2016 )

ေမာင့္အသည္းကၽြမ္းေက်လို႕ကဲြ - အခ်ိဳကဗ်ာ ( ၅၃ )

ေတြးဆႀကံေတာ႔ ေရွးဘဝကံ ေခရွာသည္ထင့္ ၊
မေရရာအရႈံးေတြေၾကာင့္ ေဝဒနာႏွလံုးသားမွာျဖင့္ ၊
ခ်စ္အားေနာ္ငယ္ ပစ္ထားေတာ္မူရက္သူက ၊
ရတက္ပြါးပူ တစ္ဖက္သားလူကိုပင္ ၊
မခင္တြယ္ တမင္ဖယ္ ေရွာင္ခြါတိမ္းေလေတာ႔ ၊
သိမ္းမရမ်က္ရည္ဝဲ ။

ေဝးၾကျပန္ေပါ့ ေဆြးရအမွန္ ေျဖမသာ ၊
တေျပတရြာမွာ အေနၾကာ စိမ္းရက္သူက ၊
မူမာယာမ်ား၍ ပူဗ်ာပါပြါး အျဖစ္ဆိုးရတယ္ ၊
မိုးသဏၭာန္နဲ႕ ညိဳးမာန္ဖဲြ႕ရြာမစဲနိုင္ဘု ၊
အသည္းစိုင္ ဆဲြကိုင္ကာ လွဳပ္ယမ္းသလိုပ ၊
ကၽြမ္းေက်လို႕ကဲြ ။

ေအာင္နိုင္သူ ( 4 / 11 / 2016 )

ေဆာင္းအိပ္မက္ - ပုလဲတစ္တန္႕ သႏၱာတစ္တန္႕ ( ၁ )

ႏြဲ႕ေႏွာင္းႏုနယ္ ၊

ခ်စ္သူႏြယ္ကို ၊
ရည္ရြယ္ေရာ္ရမ္း ၊
တမ္းတလြမ္း၍ ၊
ေယာင္ယမ္းယိမ္းယိုင္ ၊
မခိုင္သည္းထိတ္ ၊
စိုးစိတ္ေစစား ၊
ေတြးေထြျပားကာ ၊
ျမင္မွားမူးေမ့ ၊
ရွာမေတြ႕ပဲ ၊
ဝဲေဝ့ဝိုးဝါး ၊
လြင့္ပါးပ်က္ေၾကြ ၊
ခ်စ္ခြန္းေခၽြခက္ ၊
ေဆာင္းအိပ္မက္မွာသြက္သြက္လည္ ။

ေအာင္နိုင္သူ ( 4 / 11 / 2016 )

သဘာဝကဗ်ာဆရာႀကီးမ်ား - အခ်ိဳးကဗ်ာ ( ၅၂ )

လူ႕ကမၻာ ေဟာသည္ေလာကကား ၊
သဘာဝ အမ်ိဳးအမည္အစံုလင္ႏွင့္ ၊
စာဆုိရွင္ ကဝိပေဂးမ်ားကိုလ ၊
အသိကေလးပြါး ေတြးဆဘြယ္ ၊
ေရြးၾကကြယ္ ေရးစရာမ်ားဟု ၊
သင္ၾကားသည့္ဆရာ ။

ေတာနဲ႕ေတာင္ေျခ ေရေလေျမႀကီး ၊
အသီးပြင့္ ပန္းမာလ္ သစ္ပင္စိမ္းေတြ ၊
ဘယ္ယိမ္းလို႕ ညာႏြဲ႕တဲ႔စပါးခင္းနဲ႕ ၊
မိုးျမဴႏွင္း ရာသီအေထြေထြက ၊
စာကဗ်ာေတြ ေရးလွည့္စမ္းရယ္လို႔ ၊
လမ္းျပေနရွာ ။

ေကာင္းကင္က နကၡတ္တာရာ ၊
စန္းေသာ္တာ ဝါဝါရႊန္းကယ္နဲ႕ ၊
လိုရာယြန္း တိမ္မွ်င္တိမ္လႊာတိမ္တိုက္ေတြ ၊
ပ်ံလိုက္နားလိုက္ ငွက္ေက်းအထိုထို ၊
ေတးဆိုလို႕ ေပ်ာ္ၾကေဝယံမွာ ၊
ေရးစရာကဗ်ာမ်ား ။

စိမ့္စမ္းကယ္ ေခ်ာင္းေျမာင္းအျဖာျဖာ ၊
အဏၰဝါ ေရျပင္က်ယ္သမုဒ္ ၊
တိုးဆုတ္တဲ႔ လွိဳင္းေခါင္းျဖဴေတြ ၊
လယ္သူေဆြ ဆိုသီခ်င္းရယ္နဲ႕ ၊
ပ်ိဳတစ္သင္း လယ္ဆင္းပံုေတြကို ၊
ၪာဏ္အဖံုဖံု လကၤာစံုေရးဖဲြ႕ပါလို႕ ၊
ကဗ်ာဆရာ သဘာဝရယ္က ၊
ညႊန္းျပသင္ၾကား ။

( သဘာဝေလာကႀကီးသည္ ကဗ်ာေရးသူမ်ားကို
ကဗ်ာေရးနည္းသင္ၾကားေပးေသာ ကဗ်ာဆရာႀကီး
ျဖစ္သည္ဟု ကဗ်ာက်မ္းကဆိုပါသည္ )

ေအာင္နိုင္သူ ( 4 / 11 / 2016 )

သီတင္းကၽြတ္သမယ - ရတု ( ၂ )

ေျပမွခြါခ်ီ ၊ ေလာင္းသာကီကား ၊ နဒီျဖတ္သန္း ၊
စိတ္ရႊင္လန္းလ်က္ ၊ ကိန္းခန္းႀကံဳေသာ္ ၊ ျမတ္ဆံေလ်ာ္ကို ၊
ပယ္ေတာ္မူၿပီး ၊ ဓမၼမီးေရာင္ ၊ ထိန္ၿငီးေအာင္လ်င္ ၊
ေဗါဓိပင္ေျခ ၊ ခိုဝင္စံစား ၊ ျမတ္တရားစံု ၊
မနားမေန ၊ က်င့္ႀကံေလေသာ္ ၊ မေသြစင္စစ္ ၊
ဘုရားျဖစ္၍ ၊ အနွစ္ဓမၼာ ၊ အျဖာျဖာကို ၊
လွည့္ကာေဟာၾကား ၊ ျမတ္ဘုရားလည္း ၊ နတ္မ်ားစံအိမ္ ၊
တာဝတိ ံသို႕ ၊ ဆိတ္ၿငိမ္ကာလ ၊ ဝါဆိုရေအာင္ ၊
လွမ္းၾကြခ်ီကာ ၊ နတ္ျပည္မွာလ်င္ ၊
စၾကာခ်ျမန္းေတာ္မူသည္ ။

ေခၽြဟၾကာၿပီ ၊ နတ္ဘံုဆီတြင္ ၊ စီရီေဟာ၏ ၊
ရွင္လူသိေသာ ၊ အဘိဓမၼာ ၊ ေဒသနာကို ၊
ျဗဟၼာေသာင္းေျပာင္း ၊ နတ္ျမတ္ေကာင္းႏွင့္ ၊ တိတ္ေဟာင္းမိခင္ ၊
နတ္သားပင္လ်င္ ၊ ပါဝင္နာၾကား ၊ ထိုတရားေၾကာင့္ ၊
ကၽြတ္သြားမ်ားစြာ ၊ နတ္ျဗဟၼာတို႕ ၊ ေကာင္းရာဂတိ ၊
နိဗၺာန္ထိတိုင္ ၊ ေရာက္ရွိေစေအာင္ ၊ ေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ေသာ ၊
လင္းေရာင္ဓမၼ ၊ လမ္းေကာင္းျပကာ ၊ ဗုဒၶသခင္ ၊ 
ေမတၱာရွင္သည္ ၊ ၾကည္ရႊင္စိတ္ထား ၊ မေနနားပဲ ၊
တရားမ်ားစြာ ၊ သံုးလဝါတိုင္ ၊
ျမြက္ကာမွ်ကမ္းေတာ္မူသည္ ။
.
ေဒသစာရီ ၊ ၾကြကာခ်ီရန္ ၊ ေက်ာက္စီေစာင္းတန္း ၊
ေရႊေငြဆန္းေထြ ၊ နတ္နန္းမွေလ ၊ လူ႕႒ာေနသို႕ ၊
ေရာက္ေစဖန္းဆင္း ၊ သိၾကားမင္းက ၊ ဆက္သြင္းေလရာ ၊
လူ႕ျပည္မွာကား ၊ ထိန္ဝါေရာင္ၿငီး ၊ ပန္းဆီမီးႏွင့္ ၊
ေျမႀကီးဝသုန္ ၊ ဖိတ္ဖိတ္တုန္ေအာင္ ၊ ရွိန္ဟုန္ျမင့္မား ၊
သဒၵြါအားႏွင့္ ၊ ဘုရားျမတ္စြာ ၊ ဆင္းၾကြလာစၪ္ ၊
ပူဇာဝတ္ရြတ္ ၊ သီတင္းကၽြတ္၌ ၊ ဝင္းမြတ္ေသာ္တာ ၊
ထိန္ထိန္ဝါ၍ ၊ သာယာေသာည ၊ ျမတ္ဗုဒၶကား ၊
ျဖန္႕ခ်စၾကာ ၊ လူ႕ျပည္ရႊာသို႕ ၊
ထြက္ခြါၾကြလွမ္းေတာ္မူသည္ ။

ေျပ = ျပည္ ။ ေက်ာက္စီေစာင္းတန္း = ပတၱျမားေစာင္းတန္း ။
တာဝတိ ံ = တာဝတိ ံသာနတ္ျပည္ ။

ေအာင္နိုင္သူ ( 3 / 11 / 2016 )

လြမ္းပေဒသာ - အခ်ိဳးကဗ်ာ ( ၅၁ )

လြမ္းဋီကာ လြမ္းဇာခ်ဲ႕လ်င္ျဖင့္ ၊
လြမ္းခဲ့ရအခ်ိန္ၾကာ ။

လြမ္းေဝဒနာ လြမ္းဗ်ာပါပိေလေတာ႔ ၊
လြမ္းမိအခါခါ ။

လြမ္းေစရာ လြမ္းတသက္သက္မို႕ ၊
လြမ္းခဏ္းဆက္ လြမ္းသံသရာ ၊
လြမ္းမဟာလူသား ။

လြမ္းပါဘိ လြမ္းခ်ိေျဖမသာ ၊
လြမ္းကမၻာ လြမ္းမၿငီးေလေတာ႔ ၊
လြမ္းၿပီးရင္း လြမ္းမပ်က္ကြယ္ ၊
လြမ္းရက္ရွည္လ်ား ။

ေအာင္နိုင္သူ ( 2 / 11 / 2016 )

တန္ေဆာင္မုန္း - ႏြယ္သာကီသံျပတ္ ( ၃ )

ဝႆန္ အျပန္ ညင္းေလျမဴးလို႕ ၊
ႏွင္းရည္လူးတဲ႔ တန္ေဆာင္မုန္းခါ ။

ေဝဟင္ ေလျပင္ ထက္ယံဖ်ားေပၚ ၊
ငွက္ပ်ံလႊားေပ်ာ္ တန္ေဆာင္မုန္းပါ ။

ေရာင္ဝါ ေဆာင္ကာ ခဝဲပန္းေတြ ၊
အၿမဲလန္းေန တန္ေဆာင္မုန္းခါ ။

သာယာ အာကာ ထက္ျမတ္ဘံုမွာ ၊
နကၡတ္စံုတဲ႔ တန္ေဆာင္မုန္းပါ ။

ၿခံဳလႊာ စံုစြာ လႊမ္းအကုန္ေထြးလည္း ၊
ခ်မ္းတုန္ေအးေပါ့ တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ။

ပံုမွန္ ႀကံဳျပန္ အခ်ိန္မလဲြတဲ့ ၊
ကထိန္ပဲြနဲ႕ တန္ေဆာင္မုန္းပါ ။

သူငါ ျပဴငွာ ေကာင္းမွဳယူသဗ် ၊
ေပါင္းစုလွဴၾက တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ။

မီးေရာင္ မၿငီးေအာင္ ပူေဇာ္ၾကသည္ ၊
တူေပ်ာ္ရမည္ တန္ေဆာင္မုန္းခါ ။

ေမာင္ဖုန္းလာ ပိုးကာပန္းတယ္ ၊
တမ်ိဳးသာဆန္းတဲ႔ ေတာဓေလ့မွာ ၊
သေဘာေခြ႕သူ ပ်ိဳျဖဴမ်ားက ၊
အလိုတူသြားေတာ႔ ေပ်ာ္ရမယ္ ၊
ေမာ္ၾကတယ္ ႏွစ္ကိုယ္တဲြလို႕ ၊
မီးထြန္းပဲြေတာ္ အေျပးအလႊားနဲ႕ ၊
သြားၾကမယ္ေလး ။

ေအာင္နိုင္သူ ( 2 / 11 / 2016 )